Historia Parafii
DZIEJE PARAFII I KOŚCIOŁA W ZALASOWEJ
Parafia Zalasowa powstała w XIV wieku. ( Kronika Parafialna podaje rok 1342).
Pierwszy kościół drewniany pod wezwaniem Św. Jana Ewangelisty, z dzwonnicą nad głównym wejściem, został zbudowany w XIV wieku, ufundowany podobno przez Janusza Działyńskiego – kasztelana krakowskiego, właściciela wsi Zalasowa.
W grudniu 1830 r, w święto Św. Szczepana gwałtowna nawałnica śnieżna zerwała dach. Kościół zamknięto, a Najświętszy Sakrament przeniesiono do małej kaplicy zwanej „Pod lipami”, gdzie sprawowano Msze św.
W 1840 r wybudowano drewnianą kapliczkę, w której sprawowano Nabożeństwa do czasu wzniesienia nowej świątyni, gdy proboszczem był Ks. Piotr Paszywka (1842- 1847).
Nowy kościół pod wezwaniem Św Jana Ewangelisty wybudowano w latach 1844 –1848, staraniem proboszcza Ks. Piotra Paszywki, nakładem Księcia Władysława Sanguszki, przy wydatnej pomocy parafian.
W roku 1980 i 1981 został powiększony o boczne kaplice przez Ks. Andrzeja Muchę, proboszcza w Zalasowej w latach 1974 – 1983.
Kościół w Zalsowej posiada nie tylko bogatą historię, ale również wspaniałe zabytki obecne od wieków w kościele parafialnym.
Z pośród zabytków kościoła na uwagę zasługuje Główny Ołtarz – najcenniejszy skarb kultury religijnej z okresu manieryzmu, z roku 1636, przeniesiony ze starego kościoła.
Ołtarz przedstawia w całej okazałości Tajemnice Odkupienia, najważniejsze tajemnice wiary.
Na pierwszym planie widzimy duży Obraz Ukrzyżowania Pana Jezusa z Matką Bożą, Św. Janem i klęczącą Marią Magdaleną. Namalowany jest na desce o wymiarach 180 na 110 cm.
W roku 1994 Ołtarz był wzmacniany i konserwowany, bo groził upadkiem. Do Ołtarza wstawiono wnękę dla zabytkowej Figury Matki Bożej z Dzieciątkiem z roku 1636.
W górnej części Ołtarza widzimy dwóch polskich męczenników i biskupów: Św. Wojciecha i Św. Stanisława Szczepanowskiego. Obaj biskupi otaczają Św. Jana Ewangelistę – Patrona kościoła, jak otrzymuje objawienie na wyspie Patmos.
W środkowej części ołtarza są dwaj święci diakoni oddani miłosierdziu: Św. Szczepan (I w.) i Św. Wawrzyniec ( III w.)
W dolnej części Ołtarza znajdują się obrazy dwóch świętych polskich, wielkich czcicieli Najświętszego Sakramentu: Św. Jacka –kapłana, dominikanina (Hyacinthus) i Św Kazimierza Królewicza.
W środkowej zaś części Ołtarza, wokół Obrazu Ukrzyżowania są cztery obrazy przedstawiające Tajemnice Odkupienia: Zwiastowanie NMP, Boże Narodzenie, Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie Pana Jezusa.
Obrazy te pomagają lepiej zrozumieć Tajemnicę Ukrzyżowania, którą przedstawia Główny Obraz.
W roku 2005 za pozwoleniem Kurii Diecezjalnej w Tarnowie dokonano gruntownej konserwacji i złocenia Głównego Ołtarza.
Prace konserwatorskie, zgodnie z zatwierdzonym programem i ustaleniami Komisji Konserwatorskiej wykonali Konserwatorzy: Pan mgr. Rafał Bukowski i Pan mgr. Janusz Czop z Krakowa, pod nadzorem Profesora Marian Paciorka z Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i Konserwatora Diecezjalnego Ks. Dr. Władysława Szczebaka.
Ołtarz został zdemontowany i zawieziony do pracowni konserwatorskiej w Krakowie, gdzie zdjęto kilka warstw dawnych polichromii i odsłonięto polichromię pierwotną, którą odnowiono.
Ołtarz został zakonserwowany, odnowiony i wyzłocony.
Została również odnowiona zabytkowa Figura Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus, zwana „Zalasowska Pani”, pochodząca z XVII wieku, którą umieszczono w dobudowanej w ołtarzu wnęce. Figura ta była umieszczona przedtem w górnej wnęce dzwonnicy.
Główny Ołtarz przedstawia się teraz imponująco. Jest to przepiękna katecheza zbawienia człowieka i sensu jego życia.
Na uwagę zasługują:
Zabytkowy krzyż z początku XVI w.
( 1503r) przeniesiony z poprzedniego kościoła w Zalasowej, gdzie był umieszczony na tęczy w prezbiterium.
Ołtarz Św. Rodziny
Sprowadzony ze Szwajcarii w roku 1907.
Ołtarz Najświętszego Serca Pana Jezusa
Barokowy ołtarz z końca XIX w.
A także:
Chrzcielnica w stylu barokowym z końca XVII wieku wykonana z brązowego marmuru.
Stacje Drogi Krzyżowej w stylu póżnego baroku z przełomu XVIII i XIX wieku.