SAKRAMENTY
ŚWIĘTE

Sakrament Chrztu Świętego
Chrzest jest najpiękniejszym i najwspanialszym darem Boga. Nazywamy go darem, łaską, namaszczeniem, oświeceniem, szatą niezniszczalności, obmyciem odradzającym, pieczęcią i wszystkim, co może być najcenniejsze.

• Darem – ponieważ jest udzielany tym, którzy nic nie przynoszą;
• łaską – ponieważ jest dawany nawet tym, którzy zawinili;
• chrztem – ponieważ grzech zostaje pogrzebany w wodzie;
• namaszczeniem – ponieważ jest święty i królewski (a królów się namaszcza);
• oświeceniem – ponieważ jest jaśniejącym światłem;
• szatą – ponieważ zakrywa nasz wstyd; obmyciem – ponieważ oczyszcza;
• pieczęcią – ponieważ strzeże nas i jest znakiem panowania Boga

(św. Grzegorz z Nazjanzu, Orationes, 40, 3-4: PG 36, 361 C).

Wymagane dokumenty

• akt urodzenia dziecka wydany przez Urząd Stanu Cywilnego;
• wyciąg z aktu ślubu kościelnego rodziców;
• dane o rodzicach chrzestnych (imiona, nazwiska i adresy zamieszkania);
• zaświadczenie z parafii zamieszkania rodziców chrzestnych o praktykowaniu wiary.

Rodzice i chrzestni powinni przystąpić do spowiedzi świętej i przyjąć Komunię świętą w intencji dziecka, dlatego otrzymują przy wpisywaniu dziecka do Księgi Chrztów kartki do spowiedzi, które wręczają kapłanowi przed spowiedzią.

Sakrament Bierzmowania
Przez przyjęcie tego sakramentu ochrzczony otrzymuje szczególną moc Ducha Świętego. Bierzmowanie udoskonala łaskę chrztu; jest ono sakramentem, który daje Ducha Świętego, aby głębiej zakorzenić nas w synostwie Bożym, ściślej wszczepić w Chrystusa, umocnić naszą więź z Kościołem, włączyć nas bardziej do jego posłania i pomóc w świadczeniu o wierze chrześcijańskiej słowem, któremu towarzyszą czyny.
(KKK 1316)

Imię – Patron bierzmowania
Ze względu na fakt istotnego powiązania sakramentu bierzmowania z sakramentem chrztu kandydat do bierzmowania powinien zachować imię chrzcielne. Zwyczajowo jednak można wybrać imię Świętego Patrona, którego kandydat pragnie naśladować. Powinna być to osoba uznana przez Kościół za świętą (lub błogosławioną).

Świadek bierzmowania
Powinna to być osoba wierząca i praktykująca, która już przyjęła sakrament bierzmowania. Najlepiej, żeby był to ojciec chrzestny, albo matka chrzestna, ze względu na powiązanie tego sakramentu z chrztem. Nie wyklucza to jednak możliwości wyboru innych świadków, ale nie powinni być nimi rodzice.

Wymagane dokumenty:

• metryka chrztu;
• zaświadczenie o uczestnictwie w katechezie szkolnej lub ostatnie świadectwo katechizacji;
• w przypadku osób starszych – świadectwo ukończenia katechizacji szkolnej;
• zaświadczenie o ukończeniu przygotowania do przyjęcia S. Bierzmowania.

Sakrament Eucharystii
Eucharystia jest źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego, tak że nie da się prowadzić życia chrześcijańskiego bez częstego udziału w Eucharystii. Chrystus Pan powiedział wyraźnie: Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.
(J 6,53-54)

Chrystus Pan ustanowił sakrament Eucharystii w Wieczerniku w czasie Ostatniej Wieczerzy, kiedy celebrował wraz z Apostołami tradycyjną Paschę żydowską. Polecił, aby Kościół ponawiał tę Ofiarę na Jego pamiątkę. Kościół wierny poleceniu swego Zbawiciela czyni to przez wszystkie wieki i będzie czynił aż do skończenia świata. Zasadniczo liturgia zgromadzenia eucharystycznego w jej zasadniczych ramach przetrwała nienaruszona przez wieki aż do naszych czasów. Stanowi centrum życia Kościoła.

Eucharystia winna również dla każdej rodziny stać się i centrum i źródłem jej życia. Dobrze więc byłoby, aby rodziny wspólnie brały udział w Eucharystii. Do owocnego udziału w niedzielnej Mszy św. trzeba się przygotować. Najpierw należy zadbać o to, by być w stanie łaski uświęcającej i móc w niedzielę przystąpić do Komunii św., aby w pełni uczestniczyć w liturgii.

Sakrament Pokuty
Chrystus ustanowił sakrament pokuty dla wszystkich grzeszników w Kościele, a przede wszystkim dla tych, którzy po chrzcie popełnili grzech ciężki i w ten sposób utracili łaskę chrztu oraz zadali ranę komunii kościelnej. Sakrament pokuty daje im nową możliwość nawrócenia się i odzyskania łaski usprawiedliwienia. Ojcowie Kościoła przedstawiają ten sakrament jako «drugą deskę (ratunku) po rozbiciu, jakim jest utrata łaski».
(KKK 1446)

Pięć warunków do dobrej spowiedzi:

1. Rachunek sumienia
2. Żal za grzechy
3. Mocne postanowienie poprawy
4. Szczera spowiedź
5. Zadość uczynienie Panu Bogu i Bliźniemu.

Sakrament namaszczenia chorych
Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone. (Jk 5,14-15)

Sakramentu namaszczenia chorych udziela się osobom chorym, udającym się na operację, będącym w podeszłym wieku, a także w ostatniej godzinie życia. Tak jak pozostałe sakramenty tak i sakrament namaszczenia przeznaczony jest wyłącznie dla żyjących.

Na czas udzielania sakramentu chorych, spowiedzi, Komunii św. i namaszczenia olejami św. w mieszkaniu chorego koniecznie należy przygotować:

• stół lub ławę, nakryć białym obrusem;
• postawić na nim krzyż, jedną lub dwie świece;
• naczynie z wodą święconą i kropidło;
• szklankę letniej, przegotowanej wody jeśli chory ma problemy z przełykaniem;
• watę i spodek.

Kapłaństwo
Sakrament święceń jest sakramentem, dzięki któremu posłanie, powierzone przez Chrystusa Apostołom, nadal jest spełniane w Kościele aż do końca czasów. Jest to więc sakrament posługi apostolskiej. Obejmuje on trzy stopnie: episkopat, prezbiterat i diakonat.
(KKK 1536)

Jeżeli w swym sercu słyszysz głos Bożego powołania…
Jeżeli chcesz poświęcić swoje życie, aby służyć Kościołowi, głosząc Dobrą Nowinę w naszej diecezji i na całym świecie…
Nie zwlekaj! Skontaktuj się z Twoim księdzem katechetą lub proboszczem

Warunki wstąpienia na drogę formacji seminaryjnej lub zakonnej przygotowującej do przyjęcia sakramentu święceń Kapłańskich:

1. Rozeznanie charyzmatu powołania – w jaki sposób chciałbym całkowicie oddać się na służbę Bogu i ludziom? (zarówno kapłaństwo diecezjalne, jak i każdy zakon ma specyficzny charakter posługiwania ludziom nazywany charyzmatem).
2. Ukończenie szkoły średniej i zdobycie świadectwa maturalnego.
3. Stan zdrowia fizycznego i psychicznego pozwalający na posługiwanie innym. (badania lekarskie).
4. Opinia księdza proboszcza własnej parafii oraz katechety uczącego religii w ostatniej klasie.
5. Wolność od wcześniejszych ślubów lub zobowiązań.

Sakrament Małżeństwa
Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta stanowią między sobą wewnętrzną wspólnotę życia i miłości, powstało z woli Stwórcy, który wyposażył je we własne prawa. Z natury jest ono nastawione na dobro współmałżonków, a także na zrodzenie i wychowanie potomstwa. Małżeństwo ochrzczonych zostało podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu.
(KKK 1660)

Narzeczeni zgłaszają się na zapowiedzi przedślubne do kancelarii parafialnej na trzy miesiące przed zaplanowanym terminem zawarcia sakramentu małżeństwa w parafii stałego miejsca zamieszkania narzeczonej lub narzeczonego.

W czasie I spotkania narzeczeni przedstawiają:

• aktualne metryki chrztu wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące wstecz;
• świadectwa nauki religii klasy 8 szkoły podstawowej (lub z 6 klasy szkoły podstawowej), z III klasy gimnazjum i z ostatniej klasy szkoły średniej lub zawodowej;
• zaświadczenia o udziale w katechizacji przedmałżeńskiej – w kursie przedmałżeńskim;
• strona owdowiała świadectwo zgonu współmałżonka z parafii miejsca pogrzebu;
• dowody osobiste;
  strona która otrzymała wyrok Sądu Biskupiego stwierdzającego nieważność zawartego małżeństwa – tenże dokument;
• zaświadczenie o uczestnictwie w dniu skupienia dla narzeczonych.

O pozostałych dokumentach koniecznych do zawarcia sakramentu małżeństwa narzeczeni zostaną poinformowani w czasie przeprowadzania protokołu przedślubnego. Dokładne informacje dotyczące katechez przedmałżeńskich są podawane w informacjach duszpasterskich.

Narzeczeni otrzymują kartki do spowiedzi przedślubnej. Zaleca się, aby pierwsza spowiedź przedślubna była spowiedzią generalną z całego życia. Do obu spowiedzi, podobnie i do następnych należy przygotować się z książeczki lub modlitewników, w których znajduje się szczegółowy rachunek sumienia dla osób dorosłych.

Świadkami ślubu powinny być osoby wierzące i praktykujące. One również powinny przystąpić do spowiedzi i Komunii św. ofiarowanej w intencji nowożeńców.